مورچه کوچولو

پنج شنبه دایی احسان دعوتمون کرد خونشون واسه نهار که برامون جوجه پخته بود خاله هم با این حالش کلی زحمت کشیده بود آخه خاله معصونه (به زبان پرنیان خانم) نی نی داره تو شکمش  خیلی خوشمزه شده بود دستشون درد نکنه.  بابایی هم واسه نی نیشون یه بلوز خریده بود که بهشون دادیم. اینم چادر مانا دختر خواهر خاله معصومه است که خاله واسش درست کرده منم باهاش بازی کردم. مانا یک سال از من بزرگتره. زیتون بندری سوغات بابایی از بندر عباس که میوه مخصوصه بندره    این دوتا عروسکارم خاله خودش درست کرده   این دفتر نقاشیه خوشکلم خاله بهم داد     ...

چند وقت پیش بابایی گفت یه ماموریته یک روزه دارم که برم بندر عباس . بعد از دوستاش شنیده بود که در گهان خیلی قیمتاش خوبه واسه همین تصمیم گرفت یه روزم بره درگهان ببینه قیمتا چه جوریه این همه میگن خوبه فایده داره یا نه.  27 آبان ساعت 7 شب پرواز داشت به سمت بندر عباس ، فردا صبح تا ظهر کارش و انجام داد و بعدش رفت بازار خود بندر اما میگفت اصلا به درد نمیخوره قیمتاش مثل اصفهانه.  فردا صبح یعنی 29 رفت به سمت بندر درگهان که میگفت قیمتا خوب بود اما چون زمانم خیلی کم بود نتونستم خوب بگردم . وقتی اومده بود اصفهان میگفت به نظر خودم خیلی خرید کردم اما اینایی که خریدم خیلی کمه کاش بیشتر وقت داشتم. اینم چندتا عکسه از سفره دو روزه بابایی به بن...

15 آبان که روز تولدم بود و این هم عکسام در دومین روز محرم ...     چند تا عکس دیگه از خودم... از اون لحظه ای که دوربین و دست مامان میبینم تا میاد عکس بگیره هی میگم: عکس ببینم ،عکس ببینم، هر چیم مامانی میگه با دوربین عکس میگیریم تو کامپیوتر میبینیم راضی نمیشم که نمیشم واسه همین تو تمام آخرین عکسام در حال گریم.  خوب میخوام دیده ا!  به خاطر همین معمولا قایمکی ازم عکس یا فیلم میگیرن که من نبینم چون اگه دوربینو ببینم همش میگم میخوام. 16 آبان با مامانی و بابایی رفتیم خانه بهداشت که قد و وزنم رو گرفت ، وزنم 9 کیلو 100 گرم بود و قدم 89 سانتیمتر.  خداروشکر روی نمودار خودم خوبم .  ...

28 اردیبهشت 92 که برای واکسن 18 ماهگی رفتیم خانه بهداشت به مامان گفتن که دیگه کم کم شیرش و کم کن . مامانی هم از اون روزبه بعد سعی کرد آروم آروم شیر کمتر بهم بده هر یک ماه که میگذشت یه وعده کمتر بهم میداد تا اواسط مهر که دیگه شده بود یک بار اونم فقط قبل از خواب شبم . یکی دو هفته آخرم یک روز درمیون میداد وشبهایی که اش نمیخوردم به جاش برام قصه میگفت.    تا اینکه در تاریخ 12 آبان 1392 برای آخرین بار شیر خوردم، البته اگه میدونستم دیگه نمیخورم حداقل باهاش یه وداع درست حسابی میکردم. حیف.....................   الانم که یک هفته از شیر میگذره ولی هرزگاهی میگم مامان اش، مامانی هم یه جوری ...

الان یه هفتس هر روز صبح مامان جان ساعت 11 میاد دنبالم میریم دعا. بعداز ظهرم ساعت 8 میاد دوباره دنبالم میریم امامزاده. جمعه هم که روز علی اصغر بود با مامان جان رفتیم امام زاده اما چون لباس نداشتم علی اصغر نشدم، آخه مامانی فکر میکرد اونجا لباس بدن واسه همین برام ندوخته بود. ایشالا سال دیگه برام میدوزه. تو خونه هم هر وقت از تلویزیون صدای روضه میاد شروع میکنم سینه بزنم، حسابی یاد گرفتم حتی یه وقتا دو دستی هم میزنم.  البته الان دو شبه وقتی بابا از سر کار میاد با بابا ،مامان و مامان جان میریم روضه. یه سری عکس دیگه از خودم با لباس مشکی....... و باز هم در حاله گریه چون دوربین و دیدم و خواستم، ولی مامانی بهم نداد  ...

13 آبان داشتم بازی میکردم که مامانی رفت باله پروانه که دایی احسان کادو داده بود بهم روز تولد رو آورد، بعدش کرد تو دستم تلشم زد برام چوبشم داد دستم.  بعدشم هی ازم عکس گرفت، حالا این یعنی چی من نمیدونم آخه هر کاری ما کوچولو ها انجام میدیم این مامانا باید عکس بگیرن ................چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ دیگه بسه مامانی خانم میخوام دربیارم        ...

  سِر نی در نینوا می ماند اگر زینب نبود کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود چهره سرخ حقیقت بعد از آن توفان رنگ پشت ابری از ریا می ماند اگر زینب نبود چشمه فریاد مظلومیت لب تشنگان در کویر تفته جا می ماند اگر زینب نبود زخمه زخمی ترین فریاد، در چنگ سکوت از طراز نغمه وا می ماند اگر زینب نبود در طلوع داغ اصغر، استخوان اشک سرخ در گلوی چشم ها می ماند اگر زینب نبود ذوالجناح دادخواهی، بی سوار و بی لگام در بیابان ها رها می ماند اگر زینب نبود در عبور از بستر تاریخ، سیل انقلاب پشت کوه فتنه ها می ماند اگر زینب نبود   پرسیدم: ازحلال ماه، چرا قامتت خم است؟ آهی کشید و گفت:که ماه محرم است گفتم : که چیست محرم ؟ با ناله گفت : م...